احتمال بدهد كه با ارجاع بيمار به پزشكى كه روشهاى جديد را فرا گرفته ، صلاح است ؛ بهتر است به او ارجاع دهد . در هر حال اگر با دقت معاينه و به اندازهء معلومات فعلى خود ، مداوا كند و شرط عدم ضمان كند ، مسئول نيست . حق ويزيت سؤال 2076 : اگر پزشك ، سعى خود را در مداواى بيمار انجام دهد ، ولى بيمار بهبودى نيابد ، آيا پزشك نسبت به هزينهء درمانى كه بيمار قبلا پرداخته ( حق ويزيت ) مديون است ؟ جواب : اگر پزشك با بيمار قرارداد بسته و وعدهء مداوا و بهبودى داده است ، بايد حق ويزيت را برگرداند ، و اگر بنابراين بوده كه معاينه كند و طبق تشخيص ، نسخه بنويسد و حق ويزيت در مقابل معاينه و نوشتن نسخه بوده ، پزشك مديون نيست ، و متعارف بين پزشكان ، قسم دوم است . سؤال 2077 : با توجه به اينكه حق طبابت ( همانند حق وكالت و مواردى از اين قبيل و بر خلاف اجناس كه داراى قيمت خاصى هستند ) از لحاظ مادّى ، غير قابل تعيين مىباشد . به نظر حضرتعالى بهترين راه تعيين ميزان حق طبابت چيست ؟ جواب : بهترين راه اين است كه اختيار را با بيماران بگذارند و هر بيمارى طبق توانش و مطابق هزينه‌هاى ديگر روزمرّه خود ، حقّ طبابت را بدهد ، چرا كه درآمد افراد و مصارف روزانهء آنها فرق زيادى دارد ، و هر كس به قدر وسع و توانش وظيفه دارد . گذشته از اين پزشكان متفاوت هستند ، و مراتبى دارند كه بايد تخصص و زحمات و كارآيى آنان در نظر گرفته شود ، و نيز مراجعين و بيماران هم مختلف و بعضى تهيدست مىباشند ، كه پزشك بايد مراعات حال آنها را بكند و در عوض از ثروتمندها و توانگران ، بيشتر بگيرد كه تلافى شود . و چه بهتر كه از طبقهء محروم جامعه ، حق ويزيت نگيرد . و شايسته است توانگران وقتى فهميدند ، خود جبران كنند . سؤال 2078 : آيا دريافت حق طبابت ، قبل از بهبود بيمارى ( طبق روش مرسوم ) صحيح است ؟